VESPA GTS 300CC

door


Auteur: redactie
Geplaatst op: 23 mei 2010
Bouwjaar: 2009
KM-stand: 3.805
Views: 13328
Waardering:
- Motor
- Wegligging
- Gebruiksgemak
- Looks
- Totaal

Model Vespa GTS 300
Begin test December 2009
KM stand 3.805
Testverbruik 1:21,6
Nieuwprijs € 5.399,-

Juni 2010
De buren dachten al dat ik in een midlifecrises was beland want de Vespa klonk tot voor kort als een mislukte Harley. Het begon eigenlijk net na het schrijven van het stukje tekst van de vorige episode van deze langeduurtest. Er was ‘iets’ bij het starten. Net ff wat meer geluid. Net lekker eigenlijk. Stoer. Bij snelheden boven de 30 km/uur ontnam het windgeruis mij de mogelijkheid te genieten van de paar extra decibels die de ééncilinder uitbraakte. Maar dat duurde niet lang meer. Elke dag nam de herrie toe tot het moment dat ik mij schaamde om nog op de Vespa plaats te nemen. De Vespa begon ook slecht en onregelmatig te lopen. Jurgen stelde de diagnose: een kapotte uitlaatpakking. Op naar de plaatselijke Vespa dealer dus, in mijn geval All Bikes die mij nog in hun drukke schema wisten te proppen. Omdat de achterband ook al behoorlijk op zijn retour liep, werd mij geadviseerd deze ook meteen te laten vervangen nu de uitlaat er toch werd afgehaald en het achterwiel makkelijk bereikbaar werd. Op veiligheid heb ik nooit beknibbeld dus ik zeg doen… Nu rijd ik dus weer op een fluisterstille Vespa, een verademing moet ik zeggen. Ook loopt de motor lekker regelmatig en is wellicht zuiniger. Alhoewel… Gedurende de laatste tank, dus tijdens de kapotte uitlaatpakking, heb ik 1:23,4 gehaald. Netjes. Inmiddels is het gemiddelde testverbruik gedaald naar 1:21,7. Nog een lange weg te gaan naar echt klinkende cijfers maar we komen er wel!

Verder nog wat te zeiken? Euh, ja… De spiegels van de Vespa zijn op onnavolgbare wijze gemonteerd. De linkerspiegel zat los. Nu ben ik geen afgestudeerd monteur noch een atoomdeskundige maar ik dacht het met het aanhalen van een simpel boutje op te lossen. Mijn glimmende steeksleutelset afgestoft en draaien maar! De eerste ontnuchtering was dat ik met de steeksleutel geen goede grip had op het moer-achtige geval waarvan ik dacht dat ik daar aan moest draaien. En lukte het mij uiteindelijk om het moer-achtige geval aan te draaien dan bleef de spiegel nog vrolijk op zijn steeltje draaien. Na een week met een flapperende linker spiegel te hebben gereden, heeft Jurgen mij uit mijn lijden verlost. Wat hij precies wel heeft gedaan weet ik eigenlijk niet, waarschijnlijk zwarte magie. Een week daarna begon mijn rechter spiegel uiteraard alle kanten op te draaien, lekker irritant. Maar ook All Bikes beschikt over het Grote Vespa Toverboek want de spiegel zit inmiddels weer vast. Ik ben blij dat de Vespa mij even niet meer irriteert!

Mei 2010
De autowasbuurman is ermee gestopt. Naast mijn werk zat een puik autowasbedrijfje maar wegens te weinig werk heeft de eigenaar er de brui aan gegeven. En dat heeft zijn weerslag op elk motorvoertuig dat in mijn bezit is. De autowasbuurman stortte zich altijd vol overgave op mijn BMW e30, mijn Renault 4 en natuurlijk mijn witte Vespa. De Renault is van de winter niet buiten geweest (een Renault 4 die in aanraking komt met 1 molecuul strooizout is binnen 5 minuten doorgerot) dus die is nog als nieuw. De BMW en de Vespa daarentegen zijn er slechter aan toe. Eerst de BMW. Voor het eerst van mijn leven ben ik door de wasstraat gereden, zelf wassen was even geen optie. Ik ben nogal zuinig op die auto dus enige huivering was mij niet vreemd maar het resultaat is prima en zonder krassen. Nu de Vespa nog. Met een scooter door de wasstraat rijden, lijkt mij meer iets voor de heren van Jackass; om ‘m weer wit te krijgen zal ik toch echt zelf aan de slag moeten. De tijd en zin ontbraken totdat een meeuw besloot zijn verteerde ochtendlunch op mijn Vespa de deponeren. Nu moest ik wel. Na wat zwoegen in de wascabine bleek er onder de gele zoutkorst een heuse witte Vespa te zitten. Mooi, nu kan ik de zomer in.

Nog wat over het verbruik. Met de stijgende temperaturen is er ook een stijgend zelfvertrouwen bij ondergetekende om harder de bochten door te gaan en later te remmen. Aan de andere kant loopt menig motorvoertuig een stuk zuiniger als het wat warmer is. Ik verwachtte dat deze twee factoren tegen elkaar zijn weg te strepen maar niets is minder waar! De een-na-laatste tankbeurt doorbrak de 1:21 grens en de laatste tankbeurt reed de Vespa zelfs 1:23 waardoor het gemiddelde over de testperiode nu is uitgekomen op 1:21,2.

April 2010:
Het verbruik is (gemiddeld) ongewijzigd gebleven. Nog steeds niet om over naar huis te schrijven… Ondanks dat ik alleen in de stad rondtuf en dus niet al te veel kilometers verslind, sta ik regelmatig bij de pomp. Ik word altijd zenuwachtig van brandende lampjes op het dashboard dus zodra het lampje van de reserve begint te knipperen, ben ik al op weg naar de pomp! Dan kan ik er 6,6 liter ingooien, schiet niet echt op. Zo sta ik dus elke 132 kilometer te koukleumen… Ik warm mij tijdens het tanken door mij op te winden over de vulopening voor de benzine. Deze zit onder het zadel en is dezelfde dop als mijn allereerste Typhoon (uit 1865). Op zich is er niet zoveel mis met de dop maar wel met de ruimte die je hebt om te morsen, die is nihil. Ben je net iets te enthousiast aan het tanken dan is de kans groot dat er benzine in de helmbak komt. Ik leg mijn sjaal daar nooit meer in! Nog iets wat mij opviel: het kleurverschil tussen de metalen kappen en de plastic delen lijkt groter te worden. Het plastic is echt een stuk witter dan het metaal, heu?Volgende maand is het hopelijk 25 graden en schijnt de zon, wellicht heb ik dan een positiever verhaal. En heb ik mijn Vespa gewassen (hoog nodig!).
Maart 2010:
Eindelijk heb ik het gebruik kunnen meten! 1:20,4, niet echt een waarde om de slingers bij op te hangen en de champagne open te trekken. Nu heb ik daar wel een verklaring voor. Allereerst ben ik geen stukken relaxed gaan toeren, daar was het weer niet naar. Ik heb de Vespa vooral ingezet voor last minute boodschapjes en korte ritjes naar mijn werk. En dat bij deze lage temperaturen… Ik denk dat ik in de zomer met gemak 1:22 moet halen. Nog niet echt zuinig maar daar is het karakter van het blok ook naar. Enfin, we zullen zien! Verder heb ik de laatste tijd vooral klachten over het weer, niet over de Vespa. Alhoewel, er zijn wel een paar issues. Zo zit er vocht achter de knipperlichtglaasjes. Geen drama als je een Chinese scooter hebt van 900 euro maar bij een scooter van 5.399,- heb je toch andere verwachtingen. Ook roesten sommige schroefjes als een gek. Yep, het weer zal daar zeker debet aan zijn maar wat kost nou een goed gegalvaniseerd schroefje? Ik kijk ook met angst en beven naar de verchroomde spiegels. Ik heb ooit een GTS200 gehad en daar begonnen de spiegels al vrij snel te roesten. Op deze Vespa is het nog niet aan de orde. Misschien is het chroom inmiddels beter aangebracht, laten we het hopen. Verder had ik af en toe moeite de sleutel in het contactslot te krijgen maar daar kan Vespa niets aan doen… Erwin Krol is de schuldige!